سیاست در ایران

کار سیاستمداران در ایران این روزها خلاصه شده در گفتن حرفهای بی پایه و اساس. این ها گزیده هایی است از سخنان حضرات در روزهای اخیر :  (بگذریم از قضایای مورد بحث آقای رئیس جمهور در سخنرانی اخیرشان – قضیه لولو و ممه و سایر افاضات - که همه شنیده ایم)

1- معاون وزیر خارجه ، حسن قشقاوی : ورود مغزها به ایران بیشتر از خروج مغزها از كشور است


2- مهدي کلهر مشاور رسانه‏اي رئيس‏جمهور در گفتگو با خبرگزاري مهر:  هدف از سپر موشکي ايران نيست و اگر تل آويو بخواهد روزي به کشوري حمله کند آن کشور ايران نخواهد بود، بلکه در اروپا و به احتمال زياد کشورهايي همچون آلمان و اتريش خواهد بود



3- آقاي محرابيان، وزير صنايع:  چاپ مقالات در مجلات بين المللي فروش رايگان علم است... متأسفانه در جامعه علمي نگاهي ايجاد شده، كه به صورت نامحسوس و كاملاً سازماندهي شده، علم كشورها را به بهاي بسيار ارزان به فروش مي رسد... با اين كار، علم دانشمندان ايراني و دانشمندان ساير كشورها در اختيار قدرتي قرار مي گيرد كه از اين قدرت عليه همان كشور استفاده مي شود


4- وزیر کار و امور اجتماعی: در حال حاضر اغلب افراد بیکار یا حال کار کردن ندارند و یا مهارت انجام مشاغل مختلف را کسب نکرده‌اند



5- همسر محمود احمدی‌نژاد در مورد میزان اضطراب و افسرگی زنان استان همدان  انتقاد کرد و گفت: تست‌های غربی‌ها علمی و قابل استناد نیست

این که چرا همه این آدم ها اصرار دارند حرفهایی بزنند که تا حد امکان غیر عادی باشد –  اگر نگوییم خنده دار-  را نمی فهمم

الجنّة الآن‎: اینک بهشت

این فیلم را دیروز دیدم، در مورد یک بمب گذارانتحاری فلسطینی است، به اسم سعید، که همراه دوست دوران کودکیش برای یک حمله انتحاری انتخاب میشوند.

جالب است:

- فیلم های زیادی در این مورد ندیده ام: یعنی نگاه به بمب گذار به عنوان یک انسان. انسانی که کار و زندگی دارد، خانواده و دوستانی دارد، و این که استدلال های خودش را دارد، فارغ از این که من نوعی با این استدلال ها موافقم یا نه. این که پشت این کار دلیل باشد را کمتر کسی نگاه می کند. این که این آدم فکر می کند و ممکنست به کاری که می کند شک کند و حتی پشیمان شود.

- از همه این ها گذشته، به نظرم بمب گذار انتحاری یک نشانه است : نشانه ای از استیصال یک انسان، نشانه این که همه راهها را روی کسی بسته ایم . و نهایتا نشانه یک نفرت وحشتناک.

- این اتفاقی است که دربلوچستان ایران هم شروع شده.

خانه سیاه است

وای بر ما، زیرا که روز به زوال نهاده است و سایه های عصر دراز می شوند و هستیِ ما چون قفسی که پُر از پرندگان باشد، از ناله های اسارت لبریز است، و میان ما کسی نیست که بداند که تا به کِی خواهد بود. موسم حصاد گذشت و تابستان تمام شد، و ما نجات نیافتیم. مانند فاخته برای انصاف می نالیم و نیست. انتظار نور می کشیم، و اینک ظلمت است.

فروغ فرخزاد: خانه سیاه است

شعر

اندر بلای سخت پدید آید

فضل و بزرگمردی و سالاری

صبح

داخلی- صبح زود - کسی روی یک تخت دونفره خوابیده
موبایل زنگ میزند- مرد موبایل را برمیدارد کورمال دکمه "سنوز" را پیدا میکند ، موبایل خفه می شود و مرد دوباره می خوابد... کمی بعد دوباره موبایل دوباره زنگ می زند... مرد این بار بیدار میشود موبایل را ساکت می کند ، درنگی میکند و بعد با ناراحتی از تخت بیرون می اید ، فحشی زیر لب می دهد، روز دیگری شروع شده است...

خود سوزی

خبر: یک نفر جلوی مجلس خودش را آتش زده،
بعضی می گویند جانباز بوده بعضی میگویند نخیر معتاد بوده ! ...
...
توی آتش سوختن مرگ بدی است ... ا

فروغ فرخزاد

موسم حصاد گذشت و تابستان تمام شد و ما نجات نیافتیم

روزهای سخت

روزهای سخت کی تمام می شوند؟